ในวันนี้ตื่นมาตั้งแต่เที่ยง

อยากบ่ายเบี่ยงเลี้ยวหลบออกจากบ้าน

แต่กระนั้นมีภาระต้องจัดการ

เขาไหว้วานเอาไว้ ณ เมื่อวาน

เลยจัดแจงของสรรพทุกอย่างพร้อม

แล้วยินยอมพร้อมใจออกทำการ

ไปไหว้เจ้าคือเรื่องที่เขาวาน

ให้จัดการให้เสร็จในวันนี้

เมื่อไหว้เสร็จเดินทางไปทานอาหาร

เสียงเรียกขานจากสมองมาทันที

ให้ลองโทรหาอ้ายเดน่าจะดี

เผื่อตอนนี้มานอาจอยู่บ้านจอชเอ๋ย

กดมือถือโทรไปอ้าวเจ้ากรรม

ตอนนี้มันยังอยู่บ้านเหมือนดังเคย

มันให้เรารอที่บ้านเกริกก่อนเลย

สุดท้ายเอยก็ตรงไปบ้านจอชกัน

ในวันนี้สมาชิกอยู่ไม่ครบ

ระบบเราไม่พร้อมไม่ครบครั้น

ขาดไปก็คาโอสังกะพอลนั้น

เลยเต้องสั่งพิซซ่ามากินกัน

พอกินกันเสร็จแล้วแม้ไม่อิ่ม

แต่ขอชิ่งไปเล่นเกมส์กันพลัน

เทคเค็นคิงออฟบัดดีรอนั้น

ที่สำคัญไอ้เกริกมันเป็นเคียว!!

กว่าจะออกจาบ้านจอชกันได้

ปาไปซะจนดึกน่าหวาดเสียว

กำลังเดินกลับบ้านกันอยู่เชียว

แต่ก็เลี้ยวเข้าไปกินข้าวขาหมู

เออลืมบอกไปว่าวันนี้มีฝนตก

แสนตนกเมื่อไรได้กลับบ้านตู

แต่ช่างเถอะรีบไปทำไมยู

อยู่สู้เกมส์ไฟติ้งต่อดีกว่า

พอจะกลับถึงบ้านก็รู้เลย

เหมือนอย่างเคยรู้แล้วต้องโดนด่า

กลับดึกดื่นทำอะไรที่ไหนมา

กลัวแล้วจ้าอย่าด่านู๋อีกเลย

แต่ไม่วายยังคงต้องล้างจาน

น่าอนาถกี่ปีก็เหมือนเคย

พอเสร็จแล้วอย่าว่ากระนั้นเลย

มาลงเอยเขียนไดก็มันส์ดี!!!

FRIENDS

การจะอยู่รวมกันในสังคมนั้น ต้องใช้เหตุและผล เป็นสำคัญ

... การเป็นคนที่มีเหตุผล ทำให้เรารู้จักและยอมรับในกฎเกณฑ์ของสังคม ...

... และอยู่ร่วมกันในสังคมได้ ...

... แต่ระหว่าง "เพื่อน" ...

... ถ้าใช้แค่เพียง "เหตุผล" อาจจะไม่พอ ...

... เพราะแต่ละคนก็มีเหตุผลของตัวเองด้วยกันทั้งนั้น ...

...และเมื่อต่างยึดมั่น ถือมั่น ...

... ในเหตุผลของตนเอง ...

... ทัศนคติก็จะไม่ตรงกัน ...

... ทำให้เพื่อนลืมไปว่า...

... เราเป็นอะไรที่มากกว่า แค่ "คนรู้จัก" กัน...

... สิ่งที่สำคัญกว่าเหตุผลคือ "ความเข้าใจ...

... แม้ทัศนคติจะไม่ตรงกัน แต่เพื่อนก็อยู่ด้วยกันได้ ...

... แค่ทำความเข้าใจในตัวตนของกันและกัน ...

... และสิ่งนี้แหละ ทำให้เกิดคำว่า "เพื่อน" ทำให้เราเป็นมากกว่า ...

... แค่ "คนรู้จัก" กัน...

วันนี้ช่างเป็นวันที่สดใสจิงๆ

ตัวเราเองก็ตื่นนอนซะตั้งแต่บ่าย3โมง

เฮ้ย!!! พระคุณเจ้าทำไมนอนกินบ้านกินเมืองอย่างี้ฟะ

ความจริงที่ตื่นบ่าย3โมง เพราะเดมานโทรมาปลุกด้วยแหละ ไม่งั้นมีสิทธ์ตื่น6โมงเย็นนู้น ขอบใจนายมาก เหอๆๆ

วันนี้ก็เหมือนวันอาทิตย์ทุกวันที่ผ่านมา(น่าเบียเนอะ) วันนี้ก็มีงานแกะกล่องอีกเหมือนเคย แต่ยังดีนะไม่เยอะเหมือนวันตุษจีนและลิ้มกอเนี้ยที่ผ่านมา กล่องงี้เยอะมากเลยอะ เรียกได้ว่า ภูเขากล่องก็ว่าได้

แกะกล่องไปต้องระวังตัว เดี๋ยวมีอะไรเกิดขึ้นจะกลายเป็น ศพใต้กล่อง ซะก่อน

กว่าจาทำอะไรเสร็จก็ปาไปเกือบ6โมงแล้ว (แถบไม่เวลาทำอย่างอื่นเลย)

พอ6โมงเย็นก็ต้องทำกับอาหารอีก(คนอื่นไม่อยู่บ้านกันเราต้องทำเตรียมไว้ก่อง) พอนึกไปนึกมาเหมือนคนใช้เลยเนอะเรา จะกลายร่างเป็นซิลเดอเรล่าป่าวฟะเนี้ย?

พอทำอาหารเสร็จก็เหลือแต่กับข้าวของตัวเองที่ไม่รู้จาทำอะไรดีเลยออกไปซื้อข้างนอก

ความจิงก็คือจาขึ้นไปดาดฟ้าแฟลชอ้ายเกริกอะแหละ จะขึ้นไปสูดบรรยากาศแล้วนอนคิดอะไรซะหน่อย

แต่เจ้ากรรมดันมีคนอื่นอยู่แถมเปิดไฟซะสว่างเชียว เลยอยู่ได้แป็ปเดี๋ยว

แต่ก่องลงโทรไปหาไอ้เดก่องเรื่องงานพิเศษ

พอตกลงเสร็จเลยกลับบ้านไปกินข้าว แล้วตรงดิ่งไปหาพวกมานที่ร้านผัดหมี่เหลืองในตำนานเลย

แต่จาว่าไปวันนี้ดูข่าว รู้สึกว่าประชาชนในหลายๆ ปท.จะประท้วงต่อต้านสงครามและนายจอชน่าดู ก็ดีเหมือนกัน

พอไปถึงผัดหมี่เหลืองในตำนานก็คุยกันนิดหน่อยแล้วเราสี่ตน ได้แก่ Kaosang ท่านเดแห่งรัฐฉาน ลิง และ

ซีบอม(ก็อดซิลล่า(ออม)กลับบ้านไปซะก่อง) ก็ออกเดินทางไปสู่ดินแดนเคนตั๊กกี้ เฮ้ย...เฟ้อเจ้อพอแหละไปถามเรื่องงานพิเศษที่KFCพอเสร็จก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

แต่รู้สึกช่วงนี้โรคหัวใจกำลังระบาดอย่างรุนแรงน่าดู เพื่อนๆรักษาสุขภาพกันหน่อยท่าจะดีเดี๋ยวโรคมานจาถามหาเอาง่ายๆ

และวันนี้เราก็เจอเธอออนMSNอีก(2วันติดแล้วนะ)ปกติเธอไม่น่าจาออนเวลานี้เราเลยทักเธอไป ยังดีกว่าเมื่อวานตรงที่เธอยังตอบบ้าง(แบบถาม1ประโยคตอบ1คำ) ถึงจะไม่ยอมทักตอนออนกะตอนออฟก็เอะ

แล้วเราก็มาเขียนไดอยู่นี้แหละจ้า...

HAPPY BIRTHDAY ย้อนหลังอีกรอบนะ KAOSANG & GUIDE

...............................................เขาบอกว่าความรักมีอยู่รอบตัว.....................................

ทุกสิ่งทุกอย่างในจักรวาลนี้ต่างมิได้เกิดมาเพื่อตนเองเพียงอย่างเดียว แต่ได้เกิดมาเพื่อกันและกันด้วย สิ่งต่างๆในจักรวาลต่างเอื้อเฝื้อและเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน โยงร้อยกันด้วยสายใยแห่งความรักและความผูกพันที่สิ่งหนึ่งมีต่ออีกสิ่งหนึ่ง เฉกเช่น

ความอบอุ่นที่ดวงอาทิตย์มอบแก่โลก

อากาศที่ต้นไม้มอบแก่มวลชีวิต

สายน้ำที่หล่อเลี้ยงทุกชีวิตด้วยความเมตตา

แพลงตอนที่เป็นอาหารหลักของสัตว์น้ำ

จนก่อให้เกิดความสมดุลแก่จักรวาลแห่งนี้

แม้ในบ้างที่ความรักอาจโหดร้ายและแปรเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น แต่ก็ได้มอบสิ่งดีๆ ให้แก่สรรพสิ่งเสมอ

ความรัก คือ อารมณ์

การให้และเสียสละ

กิเลส

ความเข้าใจ

การให้และการรับที่เหมาะสม ฯลฯ

แต่ไม่ว่าความรักคืออะไรสำหรับคุณ มันก็คือสิ่งที่ร้อยเรียงและผูกพันสิ่งต่างๆเข้าไว้ด้วยกันอย่างอ่อนโยน

แม้ปลิดใบไม้ใบเดียวให้ล่วงหล่น ก็สั่นคลอนถึงดาราบนนภา

ขอบคุณ : ผู้แต่งสายใยแห่งความรัก(จำชื่อบ่ได้)